Baykuş 28 Şiiri - Alper Özcan

Ben uzun Baykuş
Ne hilkat garibesi bir eçiş büçüşüm
Nede evrimsel yeni bir tür
Boynumu döndürmek yerine
Dönerim gövdemle aynı yöne
Ne kötü beslenmiş bir yoksulum
Ne de envai çeşit beslenip semirmiş bir varsıl
Kendi halimde, halim selim bir kuşum
Bilin ki bu boyu çok çalışarak ben uzattım
Daha henüz uçmazken
Yıldızları toplamaya çalıştım ellerimle
Yüksek dağların ardını görmeye uğraştım
Ağaç tepelerinde dikilip
Uzak yerlerde ki ışıkları gözledim
Parmak uçlarında durup pençelerimin
Ormandan etrafa dağılacak güzel haberler bekledim
Sanmayın durmadan çekiştirdiler beni
Bir oraya bir buraya savruldum
Merak ettim hep daha fazlasını
Camlardan uzanıp kitap okuyanlara baktım
Bir dala tutunup yer çekimini doyasıya hissettim
Çatılardan ters asılıp, uzun uzun hayatlarınızı izledim
Yani nasıl mı uzadım?
Umut ettim , yalnızca umutla bekledim
Durduğum yerden bakabildiğim için
Kartalların ve akbabaların gözlerinin tam içine
Kimi baykuşların gözünde belkide kahramanım
Ben uzun Baykuş
Ne yoksul, ne varsıl, ne kahraman
Yeşil ormanda bir garip umut taciri
Maceradan maceraya gezen bir ozanım...