Baykuş 17 Şiiri - Alper Özcan

Ben bir dinozor'um
Kendi kendime tekrarladım bunu
Ayaklarıma,kan içindeki kırık kanadıma baktım
Yenilgilere gark olmuş yitik kuş seslerini dinledim
Ormanın kenarında bir çatıya kondum
Ayaklarımdaki pullar kavlamıştı
Bir kertenkele, bir yılan derisi gibi
Bir kedi ile göz göze geldim
Yese beni belki kurtulacaktım
Gözlerime derin derin baktı
''Anlat''dedi neredeyse korkudan bayılacaktım
Dinozorlar yitip giderken dedim
Biz kanatlı dinozorlar kendi bedenlerimizde küçüldük
Önce sürüydük,sonra kaybettik kardeşliğimizi
Vücutlarımızla birlikte küçüldü beynimiz
''Kuş beyinli'' bilirim dedi gülüştük
Şimdi bir kedinin insansı doğasındayım
Nankör, asi ve vurdum duymazım
Bir kuş yiyiciye dost
Bir türdeş den katli vacibim
Ben uğursuz Baykuş, ben bir düşsel ozan
Her kavgada yenilip, tekrar dirilen bir Zümrüdü Anka
Vuruşkan bir şahanım...