Koruya gittiğini sınıyorsun Bayan von Meck, koruya!
Bunu sanıyorsun …
Ve karanlıkta hiçbir şey görmüyorsun.
Hep korkuyor,
Ama korkunun ne olduğunu bilmiyorsun.
Yalnızlık değildir korku, karanlıklarda
Yalnız kalmak’tan çok Ve daha az ama yalnız kalmaktan,
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta