Bayan Mis Şiiri - Mustafa Can Yeşil

bu acı kokuya şiir kadar tapan kim?
duvardaki boya gibi dişlerime sarar, sin
dille çiğne, lekensin; buyur, der adam: “it”
kaldırma yerden; doysun, baymaz karanfil

bak bebek, uçuşuyorlar: koyu kahve, yuvarlak
karışacağız biz de, tane tane uyarsak
duydum bu sefer, çabuk bak! “Yuh! Allah!”
geliyorlar vallah; kokla, karışalım ufaktan

güven bana, kaçalım; Rab’den devamsızlık
senin kehanetin bu; bugün gördün, inanırsın
dönüyor hayat bana; toparlan, sonra sarılırsın
düşeceksin! elin bende, bayağı da alışık

“okulun önü!.. caminin seyri!.. pislikler!.. haram!..”
boşver dediğini; duysa Deccal, görevinden bayar
tersine gidiyoruz, atla köprüden, kayma
bak, cennette af çıkarmış MEB; hahah...