Bay Keko Şiiri - Ömer Çelik

Tarihten ders alanlar, gaflete kapılır mı?
Arifler memleketin haline ağlıyordu.
Bay Keko bir kumpasla siyasete atıldı
Muhtelif odaklardan methiye yağıyordu.

Eşkâlini gizlerken, cafcaflı maskeleri
Kimisi güfte yazdı, kimisi besteledi.
Kiralık melodiler okşarken hislerini
Salyasının köpüğü kabına sığmıyordu

Dozundan fazla yetki, şaşırttı, bocaladı
İşin ehli olanlar zihnini kurcalardı.
Bizans entrikaları şahsi icadı mıydı?
Gafiller cambazlığın mucidi sanıyordu.

Esen rüzgara göre, her yöne dönüyordu
Tezat karakterlerle gölge kabine kurdu
Her birinin akdini vaatlerle doldurdu
Ahaliden davacı
Aklıyla övünürken, alemi kınıyordu.

Yalanlarına tutsak, hırslarının kölesi
Rekordur yeryüzünde mağlubiyet serisi
Yok muydu fıtratında zerre utanma hissi
Pişkin, taparcasına severdi koltuğunu.

Hasmane tavırlarla sürdürürken yarışı
Fevri hesaplarıyla dehlizlere dalmıştı
Asıl şahsiyetleri sinsice harcamıştı
Fason karakterlerde marifet arıyordu.

Her günahı paklar mı, düzenbazın abdesti?
Kulisten sufle verir, şaklaban rol keserdi.
Yalağına kin kusan yamağın kıdemlisi.
İfrazatla mazlumun karinesi bozulur mu?

Tribünler onca sene, bol tiyatro seyretti
Bay Keko hangi akla, mantığa hizmet etti?
Bütün manevraları, fiyasko ile bitti.
Kahpece pusu kurdu
Her türlü ihaneti, kumpası deniyordu.

Öz kardeşine bile, falsolu çelme taktı
Her ekmek kapısını, çökertip hır çıkarttı
Yıkıcı mihraklarca, şer için kiralık mı?
Memleketin başına bela yağdırıyordu