Özlüyorum seni Bay Düş Sokağı Sakini.
Yüzün göz kapaklarımda katre katre beklemekte.
Raflara kaldırılmış hatırlanası anılar gibi ıssız ve yalnızım.
Boş sokaklar uğrak yerim.
Yabancı insanların yüzlerinde renklerin en kahvesi gözlerini aradım.
Günlerce.
Şiirler yazdım durdum banklarda, yağmurlarda.
Ayaküstü, seni anlattım tanımadıklarıma.
Sessiz bir yalnızlık büyüttüm sol kaburgalarımın altında.
Her acım yalnızlıktandı.
Tek kalabalığım sendin. Sen de gelmedin.
Uzak yollarda yandım aylarca.
Boşluklarda kayboldum ezikliğiyle kalbimin. Geçmedi.
Düşlerinden eksilttiğin ben sokağında yaşamak istiyorum.
Yalnızca düş sokağının izini bulamıyorum, yokluğum!
Aç sokağının yollarını bana.
Ver düşlerinin çatı katını yeter.
Ölü hayaller kentinden al beni yanına.
Yetim karanlığın tutsaklığından kurtar!
Sev yeniden.
Yıkıla yıkıla geçtiğim pişmanlığın duvar diplerinden gel al beni.
Sev yeniden.
Kayıt Tarihi : 27.1.2013 20:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!