Herkesin vakti dolarmış mekanı daralınca yüreğinin sınırlarında,
Kaçmak için yolları süzer dalarmış aklının ilk ısındığına.
Çıkışı hiç düşünmeden yürürmüş bakmadan geride kalan acısına,
Yüreğini kilitler anahtarı yolda bırakırmış bulunmamacasına.
Ben de kaçıyorum toprağa gömülmüş soğuk taşlara basmadan,
Atarak kendimi çaresizliğin kör karanlık yamaçlarından.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bir bavulum bile yok, sadece yalnızlığımla gidiyorum bu şehirden.
Tebrikler.. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta