Batıl çok oyalamış, anılarımdan gitmez,
Manevi zararları, acıları hiç dinmez!
İkna edilmemişim, bilgisiz büyümüşüm,
Maneviyattan uzak; maddeyi düşünmüşüm.
Sonra bir gün anladım, gördüm aldandığımı…
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta