Işıklar sönsün artık bana karanlık gerek
Yönümü kaybedeyim şu engin denizlerde
Yıkılsın tüm fenerler, batarsa batsın gemi
Umudumla beraber kaybolsun derinlerde
Belki karanlık sular ruhumu aydınlatır.
Derinlerde yosunlar sarar yaralarımı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta