Kendi hayatımdan çıktım; daldığımda hayatına.
Ne ayağım takıldı düştüm ne de atıldım.
Daldığım dipte her rengini buldum doğanın;
mercanlar, denizatları, yosunlar bile ayrı bir güzel.
Çıkartırsan beni teneffüssüz kalırım;
Yeni doğmuş gibiyim ayrıştırabiliyorum oksijeni sudan.
Boğma beni yalvarırım...
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta