Şu cihanda on bin yıl toprak kaldım,
“Ol” emrine uyup can olanda benim,
Koca zamanda ömür denen bir anım,
Güdülmez gönlümün çobanıda benim.
Kırk satır beyit, sayfalarda yazarım,
Huzurunda dilsiz, lâl olanda benim.
Dağlar deler, çöllerde aşarım,
Gamzendeki çukura sığanda benim.
Ateşinin meşkinde sanki pervaneyim,
Şavkının nurunu gören gözde benim.
Aşkın ile hasretinde kavrulup yanarım,
Vuslatın korkusunu duyanda benim.
Kayıt Tarihi : 19.09.2026 08:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!