Biberin nahoş kokusundan bile kaçarken,
Acının ortasına hevesle atılır insan.
İnsan meşrep hafifti ve Tanrı aşkı yarattı
Sonra insan aşkı bel altında aradı
Sarhoş gözler ve körpe gönüller ile
Oysa aşk sanattaydı , aşk insandı
Nasıl ki kalem var oldu, ağaçlar yok oldu
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta