Bu asırda ayaklar baş, başlar ayak oldu,
Tek tek yıkıldı surlar yüreklerde.
Şefkatsiz, imansız gönüllerde,
Sevgi viran, vicdan kan-revan oldu.
Hakk’ı söyleyen tellal değil, lâl oldu,
İffet, haya, namus sürünüyor yerlerde,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




RABBİM BÜTÜN ALEME HİDAYET VERSİN -AMİN-
NUREFŞANIM RABBİM KALEMİNİ DAHADA GÜÇLENDİRSİN
-ABİN-
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta