Çiçeğin ilk rengi eflatun gibi,
Yanıyor ateşli bir hatun gibi.
Derviş’in fikrini zikrini sorsan,
Geline takılmış som altun gibi.
Kimisi tomurcuk güllere bakmaz,
Kiminin rengi yok güneşi takmaz.
Görünüş her zaman doğru söyler mi?
Isırgan büyürken yağmurdan korkmaz.
Tabiat insanın parçası desek,
Parçanın içinde neler var bilsek.
Her kaşa her göze şiir yazanlar,
Cümlenin ruhunu bir görebilsek.
Hasan nergislerden alda bir demet,
Ruhunu okşarken biraz da sabret.
Bütün canlar bir gün toprak olacak,
Çiçeğin son rengi başka kıyamet.
Hasan Arpacı, 2020, Üsküdar
Hasan ArpaciKayıt Tarihi : 26.10.2026 17:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!