Sen benim
yaşadığımı sandıklarımdın.
Mesela gök maviydi,
güneş sarı.
Ben yağmurdan kaçar,
sana şiirler yazardım—
bir demli çay kıvamında.
Ellerim çok büyüktü.
Çok büyüktü ellerim benim;
sevgim bile sığmazken
şu yüreği bozuk dünyaya.
Pencere önü çiçekleri açtırırdım,
bilirsin—
ışığını geceden çalan.
Ben bilemezdim
senin yüreğinin
bana kapalı
başka diyarlara açıldığını.
Kayıt Tarihi : 22.1.2026 11:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!