"başka" Şiiri - Osman Yasin Turhan

Sevmek,
Ömür veren şımarık,
Vıcık kan torbasında,
Bir yumru hissetmek.
Kanından da sıcacık.

Seyrederken öyle ben,
Dostoyevsk'i sollayıp,
Benliğe nüfuz eden,
O yumru öyle ansız,
Sayfiyeden bir gezen,
Masum, sakin, zamansız.
Yer eder sol göğsüne,
Kalabalık ve de arsız.
Ve bırakır kendine,
Bok gibi, yapayalnız.
Vefasız mı vefasız.

O gün Bahariye'de,
Marlboro, Dostoyevski,
Kapital ve de Oligarş,
Bir çare arayadurduk,
Bu yumruya, bir telaş.

Sonra bir vaha gördüm.
Sanmakta iken öldüm.
Parliament, Yaşar, Kemal.
Birkaç işveyle derhal,
Fark oldu, durum vahim.
Ve işte tam orda,
Farz oldu risaletim.

Titrer terlerken elim,
Derin bir nefes verdim,
Ciğerlerimden serin.
Dosto'dan da belki pek,
Faide görmediğimden.
Aldım intikamımı,
Filtreyi dişleyerek,
Tütünün körpeliğinden.

Yalnız tek ben değildim,
Bu peronda körüklü,
Çalışmakta tek tren.
Bu mafsalda bi mazgal,
Kömür almaya niyet.
Dosto'dan aşırarak,
Fiyakalı bir bilet,
İlerledim hafiften.

Ve de sordum.
Selam gönül hamili,
Semaviler dilberi.
Var mıdır biraz tütün,
Okşayacak ciğerimi.
Esas tamamen bütün,
Alazlayan haremi.

Kibardı ki o benden.
Bir selam sahibi dahi olsam,
Esirgemeyecekti benden.
Bahanesi yolda kambur,
Kaldım aniden ve sordum,
Ne okursun bu katipten?
Ne alırsın bu ahitten?

Söylemekteyken o öylece ,
Gamsız bu meselin sözlerini.
Açıkladı ki özlerini bu semahın,
"Ben sevgilisiyim bu türabın".
Öyle aktı kalbime cerahın,.
Damlayan temiz çerağı

Öyle vaki oldu ki muhabbet,
Tuttu bi müddet merakımızı.
Merakımız ki meramımıza izbeydi.
Oldu bi an kelamımıza bir his değdi.

Öyle oldu ki fütuhat.
Ben olmayı seçtim bir ırgat,
Onun cümlesine.
Böyle garip bir baharın,
Selamını verip cemresine.

Arpalar ve üzümler,
Kayıt etti aşkımızı.
Kayda değer isimler,
Nazım etti şarkımızı.

Sonrası mı, sonrası yok
Varsa bile öyle bok
Siz en iyisi burda kalın
Burda oyalanıp dalın
Bu aşığın hayalidir.
-Hayal artık atidedir.-

Özür dilerim ben senden.
Seni sevip kendimden,
Bir parça verebildiysem.
Helal, hoş olsun sana.
Oldurabileceksem.