Robenson’unkine benzer bir yalnızlık değil
benimkisi
ben üç tarafı sularla çevrili
yetmiş milyonluk bir yarımadanın
iki anakaranın tam ortasında
bir telefon direği kadar yalnızım
Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma, ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Devamını Oku
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma, ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,




ne zaman
tarasan saçlarını
tel tel ayrılıklar düşer omuzlarına
taş mekteplerin öksüz sınıflarını okur zaman
kireç badanalı duvarlardan kahır dolu
nehir sesli yatakhanelerin akşamlarını uykusuz
bu bambaşka bir keder biliyorum
içinin çağlayanlarından kör kuyulara düşen
bu yalnızlık
bu alıp başını yollara düşen
hiç tükenmeyen gece
Selam olsun "yalnızlığın karaköküne ve integraline "öğretmenim. Selam olsun güzel şiirinize. Esenlik dileklerimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta