Acının üzerimdeki hükmü günbegün artıyor,
Duygularıma, davranışlarıma, düşüncelerime karışmaya çoktan başladı.
Açıkçası biraz fazla bencil davranıyor, her gün acı olmaz ki,
Biliyor musun gücünü senden alıyor, ona çok yüz veriyorsun.
Lütfen ona bu gücü verme, çünkü ölmekten çok yoruldum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta