Ansızın eridi, buzdan aynalar.
Çalmaz kapıyı ne ses ne ışık.
Yüzler siliniyor yüzümden.
Ve bütün, alışıla gelmiş çehreler.
Seyreliyor bir bir kayboluyor.
Kalmıyor geriye silüetler.
Cama çizili anılar yok olup gitti çoktan.
-l-
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
Devamını Oku
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta