ANTOLOJİ ESER NO: 432
ESER ADI: DÜNYAYI BANA DAR ETTİN
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 21.04.2026 / 1:30
[GÖNÜLDEN SESLENİŞ - ŞİİRSEL GİRİŞ]
“Bak, kalemim kırık, kağıtlarım darmadağın... Koca dünyaya sığmayan dertler, şu dört duvarda boğuyor beni. Her şeyi feda ettim, her şeyi sığdırdım da dağa taşa, Bir senin vefasızlığını, bir senin dar ettiğin dünyayı sığdıramadım. Yazılmadı bize o beyaz sayfa Muharrem, Beni bu dört duvarın arasında, kendi feryadımla baş başa bıraktın...”
[VERSE 1]
Dört duvar üstüme yıkılır gelir
Gönlümün sarayı dökülür gelir
Hasretin bağrıma çakılır gelir
Umutlar tükendi kalmadı yarın
İçimde sönmeyen bir ateş varın
[CHORUS]
Gülmeyi unuttum ağlar gözlerim
Deryaya karıştı sitem sözlerim
Ben seni her yerde hala özlerim
Vurdun şu canımı bin kere bittin
Dünyayı sonunuda Başıma yıkttın
[VERSE 2]
Yazıklar olsun o geçen zamana
Güvendim ne yazık yalan sevdana
Feryadım sığmıyor artık cihana
Ayrılık mızrabı gönlüme vurdun
Giderken ardında virane kurdun
[CHORUS]
Gülmeyi unuttum ağlar gözlerim
Deryaya karıştı sitem sözlerim
Ben seni her yerde hala özlerim
Vurdun şu canımı bin kere bittin
Dünyayı sonunuda Başıma yıkttın
[OUTRO]
Umutlar tükendi...
Bin kere bittin...
Başıma yıkttın
Kayıt Tarihi : 21.04.2026 11:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser, sevda uğruna verilen emeklerin vefasızlık duvarına çarpışının, koca bir ömrün dört duvar arasına sıkışıp kalışının hikayesidir. Ozan; dökülen gönül sarayını, sönmeyen yangınlarını ve artık cihana sığmayan feryadını anlatırken, dünyanın kendisine nasıl dar edildiğini o vakur sitemiyle mühürler. Kitapların, yazıların ve sessizliğin ortasında kalmış, yaralı bir ruhun sinematik vedasıdır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!