Mayınlarımız vardı bizim top diye oynadığımız
Göğsümüzden çıkardığımızda ellerimizde patlayan
Şarapnelleri bize,sıcaklığı yakınlarımıza ulaşan
Bizden başka kimsenin canını yakmayan...
Düşüncelerimiz vardı sarılıp,sırnaştığımız
Yaprak vermeden solan,soldukça bir kağıt gibi buruşan...
Yıllarımız vardı bir inat uğruna bozdurup harcadığımız
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta