Başım Dik Şiiri - Şair Yazar Ali Saye

Yaşlanmaya çocukluktan başladık biz,
Daha oyun çağında öğrendik hayatın yükünü.
Bir omuz aramadık kendimize,
Çünkü erken öğrendik ayakta durmayı,
Kendi yaralarımızı kendi ellerimizle sarmayı.

Sırtımızı ne annemize ne babamıza yasladık,
Onların duası vardı arkamızda,
Ama yolumuzu kendimiz yürüdük.
Kader ne yazdıysa alnımıza,
Silmeden, kaçmadan, eğilmeden okuduk.

Sokaklar evimiz oldu bazen,
Soğuk kaldırımlar yoldaşımız,
Sessiz geceler sırdaşımız oldu.
Kimse bilmedi içimizde kaç savaş verdiğimizi,
Kimse görmedi gülümserken sakladığımız acıları.

Gece gündüz çalıştık,
Bir lokma ekmeği helalinden kazanmak için.
Kimseye el açmamak için,
Kimsenin kapısında boynumuz bükülmesin diye.
Zengin olmak değildi derdimiz,
Sadece onurumuzla yaşamak istedik.

Kimsenin malında mülkünde gözümüz olmadı,
Çünkü biz yokluktan gelenlerin değerini biliriz.
Bir kuru ekmeğin kıymetini,
Bir samimi sözün ağırlığını biliriz.

Bizi üç kuruşla satın alabileceklerini sandılar bazen,
Bilmediler ki bizim bedelimiz para değil.
Biz gururumuzla büyüdük,
Biz karakterimizle ayakta kaldık.

Şimdi kimse diyemez ki;
“Bu adam eğildi.”
Kimse diyemez ki;
“Zor zamanda boynunu büktü.”

Çünkü biz diz çökmeyi değil,
Yaradan’a secde etmeyi öğrendik.
İnsan önünde eğilmedik,
Ama insanlığımızdan da vazgeçmedik.

Kaç gece sabaha kadar düşündük,
Kaç derdi içimize gömdük,
Kaç defa kırıldık da belli etmedik.
Çünkü bazı adamlar ağlamaz sanırlar,
Oysa bazı adamlar sadece sessiz ağlar.

Bizim hikâyemiz kolay yazılmadı,
Her satırında alın teri var.
Her kelimesinde sabır,
Her sayfasında mücadele var.

Düştüğümüzde kimse kaldırmadı belki,
Ama biz yine kalkmayı öğrendik.
Kaybettiğimizde bahane aramadık,
Kendi küllerimizden yeniden doğduk.

Allah kimseyi kimseye muhtaç etmesin,
Kimsenin kapısına mahcup etmesin.
Rızkımızı helalinden versin,
Gönlümüzü de gururumuzu da korusun.

Çünkü biz biliriz;
Adamı adam yapan parası değil,
Zor zamanda duruşudur.
Yanında kimse yokken bile
Kendi vicdanına hesap verebilmesidir.

Bugün aynaya baktığımda,
Kaybettiklerime değil,
Ayakta kaldıklarıma bakıyorum.

Çünkü hâlâ buradayım…
Hâlâ dimdik duruyorum.

Ne kimsenin hakkıyla büyüdüm,
Ne kimsenin gölgesinde yaşadım.
Alnım açık, yüreğim temiz…

Elhamdülillah…

Bunca yıla rağmen,
Bunca yaraya rağmen,
Bunca imtihana rağmen…

Başı dik bir adam olarak kaldım.