Yaradılışın kusursuzluğu benimkinden uzak Aynada gördüğüm yüz benim değil, bir yabancının bakışı
Yıpranmış bir tablo gibi çatlaklarla dolu
Benimle yüzleşmek, ağır bir yük gibi taşınamaz bir yük.
Yüzümü sökmek istiyorum, bu acı gerçekten kurtulmak için Kağıt üzerinde bir şiir gibi sırlarımı dökmek için Ama kalemim titrer korkarım kelimeler yetersiz kalır Gözyaşlarım mürekkep gibi kağıdı ıslatır.
Belki de yüzümdeki çirkinlik içimdeki güzellikle birleşir Ve şiirlerimde kelimelerimde bir ahenk bulur Ama ben hala aynada yüzümü gördüğümde Kendi cehennemimde yanarım kendi karanlığımda kaybolurum.
Yar yüreğim yar, gör ki neler var,
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.
Devamını Oku
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta