Kocaeli / İzmit / 22/05/2005
Alkış beni ayakta tutan yegâne unsur,
Çünkü makine gibi kodlandım ben buyum.
İç celladıma soruyorum ne uğruna direndim?
Takdir beklentim beni kendime hepten biledi,
Görünür olmak isterken öğrenip büyüdüm,
Üretip durmak hayatımın çözülmez düğümü.
Tek yapabildiğim yazmak o da çıkarsa kanunumdan,
içimde bir merak
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı
Devamını Oku
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta