Ağır ağır yürürken bu taş merdivende,
Bir yanda bastonun ince, tiz tıngırtısı.
Her adım yokuşun inişide peşimde;
Sanki sırtıma yüklü güneşin yıkıntısı...
Kan ter içinde kaldım yaşlılık elinde,
Yavaş yavaş eksilir ömrün takıntısı.
Adım adım çıkarken bu çetin yokuşu,
Rüzgar yalar saçları gözlük buğulanır
Nefes nefese giyerim mahzun duruşu,
Her gün sıkarım kemeri belim bağlanır
Tekir kedi dolanır, sokağın coşuşu;
Hayatı giyerim artık belime, dolanır.
Her bakışta silkelerim geçmişin tozunu,
Her adımda eksilir acı, tatlı hatıra.
Ömür bir tarafından tutar bir ucunu,
Hayat bu ihtiyarı çekip yola yatıra...
Bastonu tutarken az daha sıkar avucunu;
Yukarı çıkan ben, aşağıya inen ben.
01-1102025
Erkan ArslanKayıt Tarihi : 29.10.2025 22:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!