Sustuğumu gösterme bendime, tomurcuk tanesi olmadan derdime
Zaten yıkılmış yeterince, uçsuz sokaklar, bucaksız ırmaklar
Susamıştı deniz, gelmeni isterdi yıldırımla birlikte
Bir kıyamet koparacaktı, belliydi cüssesinden sesinden
Yalnızlığım, ah yalnızlığım, anlamayacak bizi kimse
Yıllar geçse de geçmeyecek yaralar bıraktılar derine
Geçer dediler, geçer gider, boğuşurduk gecelerce
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta