Barutlar Şiiri - Şükrü Onur Şahade

Barutlar patlar sürekli damarlarımda
Çünkü kanım alevlenmenin başkentidir
Üzerime karanlık çökünce en çok görülen;
Parlak bir yıldız gibidir öfkem!
Yalnız bir çobanı andırıyor ıssızlığım
Dağlarda bir başına;
Bu bir başkaldırının simgesidir sevgilim.
Çünkü başkaldırının ta kendisidir gövdem
Kaderine direnenlerin,
Acıyı bal eyleyenlerin
Sevdayla şekillenenlerin yeridir yanım
Armağandır yalnızlığım!
Kurtla iş çevirip kuzuyu yem edenler sevmez beni
Gövdem ağır gelir muğlak uçuşlara
Sabrım demir eritir kızmış lavlara
Ben kartallarla uçarak çıkmadım yokuşları
Yılanlarla dövüşerek tırmandım uçları
Benim için yükselmenin emek gibi bir anlamı var
Gövdemin direnmek gibi bir kabahati var
Kanımın yaşamak gibi bir anlamı var
Zorun gerçek gibi bir bedeli var
Her şeyin bir manası, mananın da aması var.
Ama...