Barış Şiiri - Aytuğ Paker

Barış, Elbette…

Barış elbette olsun,
Savaş elbette dursun…
Ama söyle bana,
Madem bitebiliyordu bu karanlık,
Neden düştü o kadar can toprağa?

Madem bir gün susacaktı silahlar,
Neden önce yankılandı o son sözler dağlarda?
Neden bir annenin gözyaşı,
Bir çocuğun sessizliği kadar ağırlaştı bu ülke?

Keşke mümkün olsaydı,
Siyasetsiz, hesapsız bir barış…
Keşke önce insan,
Önce vicdan konuşsaydı…

Şimdi barış geldi diyorlar,
Ama ne yüreğim hafifledi,
Ne yüzümde bir tebessüm…
Çünkü ben,
O gidenleri düşünüyorum hâlâ.