Bardak Kırıldı Şiiri - Engin Topkan

Unutulmuş hüzün çöker sineme,
Gözü yaşlı gündüz küser geceme.
Veda rengi sinmiş her bir kelime,
Gönül fay hattından kırıldı bu gece.

Yıkıldı saraylar, tahtlar devrildi,
Talihsiz kulunun bahtı çevrildi.
Vuslatın şarabı yere devrildi,
Aşktan düşen paylar kırıldı bu gece.

Bulutlar boşaldı, bitti gözyaşım,
Önüme eğildi o mağrur başım.
Yoluma dizilen her bir dik taşın,
Bağrına basıp vay, kırıldı bu gece.

Sessizlik boynumda kör bir kördüğüm,
Zifiri karanlık, her gün gördüğüm.
Eski bir sevdadır mahşere gömdüğüm,
Ömür defterinde zay kırıldı bu gece.

Ne mektubun gelir ne selamın var,
Sustu hecelerim, ne kelamım var.
Gönül mülkünde hep ah-u zarım var,
Hicran vurdu, her pay kırıldı bu gece.

Bir derviş ney üfler inceden ince,
İnler dertli sesi gece içince.
Aşkın nefesinden göğse değince,
Sırrından dertli ney kırıldı bu gece.

Pas tutmuş pranga vurulmuş dile,
Bir ömür harcandı çekilen çile.
Emekler zay oldu, gitti yel ile,
Bilekten zincirler kırıldı bu gece.

Gözümün yaşları dondu da kaldı,
İçime bir nehir kederi saldı.
Gönlümü çaresiz dertlere çaldı,
Hüzün dertle, gamla karıldı bu gece.

Mürekkep kurudu, hokka boş kaldı,
Yarım kaldı satır, dertten derde saldı.
Seni yazamayan o parmaklar duldu,
Elimde o kalem kırıldı bu gece.

Aynanın camında bin bir suretim,
Her kırık parçası ayrı gurbetim.
Kendime küsmüşüm, bitmiş takatim,
Sırrı dökülen cam kırıldı bu gece.

Günler gelip geçti, durup saymadan,
Eski yaraları hiç kanatmadan.
Kutsal adını dilde hiç aymadan,
Hamur gibi sabır karıldı bu gece.

Pencerem kapkara, tek bir ışık yok,
Yarına açılan bir tek kapı yok.
Hakk’a yükselen o son duada yok,
İnce camdan umut kırıldı bu gece.

ENGİN TOPKAN (01.08.2026)