Zaman kaybettiğim onca duraklar,
Ne beklenen geldi, ne döne bildim.
Suda akar zaman, akar hayatlar,
Ne dünyayı sevdim, ne de sevildim.
Önce şansımla aramız açıldı,
Ne hazır geldi, ne Hızır yetişti.
Ne varsa namahrem yere saçıldı,
“Yeter artık” dedim sabrım bitmişti.
Duraklarda durmak bana yakışmaz,
Derdimi kimseye söyleyemedim.
Aynaları tut bak, gölgeler çıkmaz.
Karanlık odamda gölge görmedim.
Yalnız kaldığında gölgen yoldaşın,
Kör bir kandil yansın küçük odamda.
Yalnız yoldaşım değil, hem sırdaşım,
Ben değil başkası saklı aynamda….
2025
Kayıt Tarihi : 19.8.2025 14:41:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!