4 Ağustos 1999 - Eskişehir
Gün boyunca karanlığı aranıp duruyorum.
Yüreğimden tüten dumanın gücü yetmiyor göğü karartmaya.
Bana geceler lazım, kendinden emin, ciddi geceler.
Şimdi ise ant içmişim sanki bendeki bu bozuk gecelerde,
Güneş doğana kadar uyanık kalmaya.
Aydınlığı nasılda yakıyor canımı ta ki batana kadar.
En eski yalnızlığımdır aşk benim
Gitgide büyüyen karanlıklarla
Ne zaman sevdiysem kavruldu tenim
Bir ateşin açtığı yanıklarla
Sabahı olmazdı çok gecelerin
Devamını Oku
Gitgide büyüyen karanlıklarla
Ne zaman sevdiysem kavruldu tenim
Bir ateşin açtığı yanıklarla
Sabahı olmazdı çok gecelerin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta