Sabahın ilk ışıklarıyla uyandım.
Yorgun yatağımdan kalkan bedenim,
Sabahın sessizliği fısıldarken kulağıma
Taş sokaklardan inerdim inadına.
Oltamın ucu buz gibi.
Ölümün sessizliği sinmiş üzerine.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta