-Bal çalma- Şiiri - Nazım Hikmet Eskibatman

-Bal çalma-

Kirlet yüreğimi,

Geldiği gibi kalmasın temiz

Gecenin karanlığını

Uykusuzluğumu da ekle

Kendi düşlerinde

Bir metrelik film farz et

Tüm yaşanmışları

Ve düşme sevginin üstüne. Canın yanar

Çocuksun sen

Yada olabilsen keşke

Anladığı gibi sevebilir

Üstüne ekşimsi bir tat vermezdin sevginin

Ve sende ortağı olurdun

“şimdi sorgu zamanı” diye başlarken geçmişe doğru yolculuklara

Aslında başlangıç noktasında olmadığını anlarsın

Kimi bir kelimenin ardında düşüncelere dalarsın

Kimi kendini sonsuzluğa adarsın

Elinde,

Avucunun içinde tüm kalbim

Senin vereceğin sevgiye muhtaç

Biraz özgündür kırılganlığı

Birazda ritim bozukluğuyla

Bir ceylanın ürkek bakışları arasında

Geziniyor gibiyim doğada

Bir tarafım tetikte amansıza karşı

Bir tarafım ise yaşama

Savrulup gidiyor

Bizi biz yapan

Ve bize karşı duran her ne varsa

Zamana karşı yenik düşüyor sevdaların

Beklide tekrarındayız tüm zamanların

Bal çalma;

Her istediğin olmalı

Ve istediğin şekilde sonuçlanmalı her şey

Hep bir adım ötesini varsayarak

Şekillendirmelisin kendini

Kimseler ince duygunun etrafında dolaşmasın

Dokunmasın senin “saklı” olanlarına

Gurur diye bildiğin şey, tek kelimeden ibaret

Onun için çıkmazları gelir karşına

Kimi suskunluğun başka kelimelere telaffuz eder

Kimi kelimeler anlatamaz seni

Kaybolmak mı kolay

Yoksa kayıp görünmek mi?

En zoru da varsayılmamak

Ve anlamsız kelimelerin arasında

Kırılgan duyguları onarmaya çalışmak

Kalbin nerede, ben neresindeyim

Ne kadar yakınsan o kadar var olurum

O kadar sevgi dolu ve senin olurum

Sınırı yok ki evrenin

Sınırı olsun sevdanın

Duraksasın isteklerim

Dursun sevmelerim

Mevsim sonbahardı

Kasım ayı ama sıcak

Yakın bir dokunuş

Arzu dolu bakışlar ve istekler

Dağ gibiyim çoğu zaman

Kimi Karaca dağ’ın yamacı

Kimi Toroslar’ın arşındayım

Neler geçer başımdan

Ne rüzgâr, ne fırtına

Ne insanlar parçalar toprağımı, yüreğimi

Ne felaketler görür ki, değişmez

Bu yürek hep aynı yürek

Bu dağ hep aynı dağ

Her dağ birbirine benzer de olsa

Her birinin adı farklı

Her birinin geçmişi kendine öz

Ve durağan…

Nazım Hikmet Eskibatman