Günün ilk ışıkları yüzüne vurduğunda
dağınık saçlarını en çok
terebentin gülümsemenle gördüğümde sevdiğimi
bin yıllık küplerde saklar gibi saklayıp adını
Monet'in her tablosuna nispet eder gibi
benliğini sessizce yankılattığımı duvarlarda
kanımın sana karışmak için damarlarımda
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta