kesik yaraları gibi çoğalır zamanla
izleri geçip dağılanın
adsız bir sararmışlıkla iner üşümek
eskiden kalan öğle sonlarının ağrısı
ve giden tanıdık yüzlerde başlar korku
yıpranmış elbiseler kadar bakılır yollara
oysa yaz aşkları kadar incitici olmalıydı
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta