Baksana bana Şiiri - Hüseyin Özçelik

Sana gönül verdim, ezdin gönlümü
Bir fayda görmedim baksana bana
Kararttın hayalim karanlık önüm
Bir fayda görmedim baksana bana

Kesip doğradınya ezipte durdun
Bir yanım gizledim bir yandan vurdun
Kastın nedir bilmem bak beni yordun
Bir fayda görmedim baksana bana

Baharım kış oldu dondurdun beni
Ezdin büktün üzdün söndürdün beni
Yaşarken dünyada öldürdün beni
Bir fayda görmedim baksana bana

Güneşli günümde karalar çaldın
Umutlar ekmiştim hayalim çaldın
Ben derya değildim içime daldın
Bir fayda görmedim baksana bana

Sevdiklerim gitti sevenim gitti
Sana gelmek bana ne fayda etti
Gençliğim eridi zamansız bitti
Bir fayda görmedim baksana bana

Ağlayanlar sende yananlar sende
Seni yâr olarak bak! sananlar sende
Ne bıraktın söyle, ne var? bedende
Bir fayda görmedim baksana bana

Harman ettin beni, ele tipte öğüttün
Bu çıkmaz sokakta, nasıl kin güttün?
Nice gönülleri vay, sen harap ettin
Bir fayda görmedim baksana bana

Hüseyin' im böyle acımız dinmez
Acılar çektirir oy, sırtımdan inmez
Bu fani dünyadır merhamet olmaz
Bir fayda görmedim baksana bana