Ucu bucağı yok bu yalnızlığın
Şafak vakti huzur dolu uyanmak
Yetmiyor insan olmaya..
Çiçeklerin kokusu tek başına anlamsız
Güneşin sıcağı, rüzgarın soğuğu, dolunay..
Hepsi boş..
Nerede başlar, nerede biter mutluluk
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta