Bakmasını bilmeden gözlerime
Anlayamazsın ıstırabın ne olduğunu
Zalim denen yaratığa hor gözle bakıyorken
Merak ederim her bakışında aynada ne bulduğunu
Sessizlik şarkılarının mırıltıları yırtıyorken kulaklarımı
Acımı duymadan yaşayan ey sağır sevgili
İçimdeki aşkını nefrete dönüştüremeyenim
Yanan ateşimle bunca isyana rağmen
Karşında süt döken kediyim
Her acı saniyesinin içimdeki korkunç çağlayanları
Bu yükseklikten boşluğa düşerken duymayacağım yalvarışlarını
Dev dalgalara alay edercesine karşı duruyorum
Koca bir buzdağıyım, bakışlarında donuyorum
Umutsuz bir soruda her yalnıza yine seni soruyorum
Duaların bu kadar boş bıraktığı ölümlüyü oynuyorum
Benden "Mecnun" ol dediler,
Zavallı Mecnun gözyaşları içinde
"Aşıkların tapınağında" oyunumu alkışlıyor
Öyle bir feryat ki dünyam çınlıyor
-Ben ki Mecnun'um, seni ancak ben anlardım...
Sonrası sessizlik…
Daha çok sessizlik ve perdeler kavuşurken
-Ben aşkı böylesine delice yaşamadım
Ozan Çetinkaya
Kayıt Tarihi : 28.10.2001 14:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!