Makale
Yaşarken karamsarlığın gölgesinden yoklarız kendimizi.
Bazen karanlık düşüncelerin gece gibi yansır içine.
Ve kalp mühürdür ömrüne en aydınlıklardan.
Bu yuzden perde olur hayatın arasından süzülen loşluklar.
Geceye benzeyen varlığımız yanmalı ki, aydınlıklarda bulalım varlığın değerini.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta