Gördün mü bak
Kaç sevdanın yaprak döktüğü o park
benzi sararmış olsa da hâlâ duruyor
ve avurtlarında bir bank
üstünde uyuyanın yüreği çıplak
loş yüzüne,düşüne yağmur vuruyor…
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
Devamını Oku
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,




Arada bir yağmur yağmasa, üşümese tenimiz; sıcağın değerini nasıl bilirdik. Ben o parkta bir ceviz ağacına fısıldadım aşkımı, haykırır her gece sen uyurken yatağında.
Pencerene çık beni düşün yüreğin titrediği zamanlarda; duyacaksın sesini. Yüzyılların ağırlığını üzerinde taşıyan sarayın gölgesinde uyuyan o parktaki her bir ağacın yaşı şahidim olsun; seni seviyorum.
Şiir bulaşmış yüreğe bir kere...Tebriklerimle sevgili Asima...Nurdan Ünsal
Yürekten geleni yürekten kutlarım.
Kaleminize sağlık.
Saygı ve sevgilermle.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta