Lal oldu hoş nağmeler söyleyen dilim
Bülbüllerin şakıdığı günlerde sustum
Tükendi umutlarım, kalmadı hayalim
Anlamını yitiren şu kısa hayata küstüm
Neler ummuştum oysa mevsim baharken
Sanıyordum zevale daha çok var, vakit erken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta