Bahar Senin Gülüşünle Başlar

Zaman ne derse desin, inanmam,
Yapraklar dökülse de kışa kalmam.
Yollarda kar, dışarda fırtına olsa da,
Sen varsan umrumda değil dünya.

Sen gülünce güneş doğar,
Karanlık gecelerim kaybolur.
Sıcak bir gülüşün yeter bana,
Ömrüm seninle hayat bulur.

Gözlerin değince yorgun gönlüme,
Güneş doğar sessiz gecelerime.
Seninle yeşerir kuruyan dallarım,
Seninle güzelleşir masum aşkım.

Ne sonbahar korkutur beni,
Ne de kış durdurur sevgimi.
Sen yanımda ol yeter!
Bu gönül ancak seninle güler.

Bir ömür geçse de kal yanımda,
Gülüşün eksilmesin, ellerimi bırakma.
Tatlı bir buse kondursam yanaklarına,
Başka bir şey istemem, yeter bana.

Bahar senin gülüşünle başlar,
Sen olmasan kara kış var.
Bir kez güldün, bin çiçek açtı,
Yeniden doğdu gönlümün aşkı.

Gül ki bahar gelsin gönlüme,
Gül ki bu kış bitsin seninle.
Bahar gelsin, aşkımız yeşersin,
Seninle sürsün bu hikâye...

Mustafa Kaynak