Ordu’nun sabahı serindi.
Taşlar nemliydi, yollar sessizdi.
İnsanlar aceleyle geçiyordu yanımdan
ama ben bir bankta bekliyordum, eskimiş bir
defterin kenarında duran o tek cümleyi düşünerek:
“Bahar geldiğinde döneceğim.”
Zaman geçti, ağaçlar kışın ağırlığını bırakıp
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta