Bahar açıyor ellerimde Şiiri - Nazan Yinanç

karanlığın ardında
-duvarların ve zindanların-
erguvan olup açıyorum ellerimden
içimin çiçeklerinden binlerce çiçek

martı kanatlı kuşlar salıyorum gökyüzüne
aşkla sınıyorum sözü
ölümle bileyliyorum

kırılmış bir deniz tutuyorum avuçlarımda
dalgalı bir rüzgar
ateş menzilinde yürüyüp duran anılar
küflenmiş bir zaman

kanayan topraklara yıldız ekiyorum yüreğimden
içimin seslerinden binlerce ses
her sabaha doğan acemi bir güneş
her akşam ninnisiz bir düş

hangi sözü söylesem
bir bir susuyor içimin çocukları
hangi türküyü söylesem
özgürlüğü çağıran bir yara açılıyor
karanlığın en koyu zamanı
her gün yenilenen kör bir ayna

direnen cümleler biriktiriyorum
içimin umutlarından binlerce umut
yaşamı savunan bir şiir için
portesiz bir şarkı
provasız sloganlar
noktasız ve virgülsüz bir destan

karanlık topraklarda
güneşler bir bir sönerken
çok uzak bir kıtada
esir düştüğünü unutup
yalnızca kendine yaslanan
bir savaşçı büyütüyorum
ey özgürlük
sen ey ışık saçlı çocuk
doğ artık

yirmisekiznisanikibinoniki&istanbul