her zaman yürüdüğümüz,
dar,
karanlık
ve alabildiğine biz kokan bu sokağı
bu gece bensiz yürüdün;
bağışla.
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




pişmanlığınızla gel gitler yaşamışsınız önemli olan bunun farkında olmaktır ayrıca birlikteyken bile içinizde hep karamsarlık ve hüzün hissettim siz kendiniz bağışlayabiliyormusunuz? yüreğinize sağlık...
İkinci tekil şahıs şiirlerini ('sen'li şiirleri) genellikle sevmem ama bu etkileyici bir şiirdi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta