her zaman yürüdüğümüz,
dar,
karanlık
ve alabildiğine biz kokan bu sokağı
bu gece bensiz yürüdün;
bağışla.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




pişmanlığınızla gel gitler yaşamışsınız önemli olan bunun farkında olmaktır ayrıca birlikteyken bile içinizde hep karamsarlık ve hüzün hissettim siz kendiniz bağışlayabiliyormusunuz? yüreğinize sağlık...
İkinci tekil şahıs şiirlerini ('sen'li şiirleri) genellikle sevmem ama bu etkileyici bir şiirdi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta