İnsan hiç tanımadığı birini özler mi?
Yokluğunun acısı içini sızlatır mı?
Çok garip bir his ama ben özlüyorum.
Hemde öyle bir özlem ki rüyalarımda saçımı okşadığını görüyorum.
Sadece resimlerden tanıyorum seni.
İnsanların anlattıgı kadarıyla biliyorum.
Öyle güzel anlatıyorlar ki keşke diyorum keşke hayatta olsaydı. Ne güzel anılarımız olurdu. Ne yazık ki hatırımda canlanan tek bir anım bile yok. Ama beni sana benzetmeleri hoşuma gidiyor.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta