Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
isyan dolu duygular, belli canı yanmış birilerinin,yada birinin. ama ben derim ki,
çok ölçtüm,çok tartım
lakin beni sevmeyeni ben neylerim,
olmasaydı öyle, üremezdi
mantar gibi bahanelerin
hoşça kal, by,by canım......
buda ablandan sana bir dörtlük.
sevgiyle kal.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta