Sigarayı bıraktığının 2. Ayı karanlık bir yolda usulca seyrediyorduk babamla.
Elim radyoya ilişti, bir şarkı ancak bu kadar güzel dinlenilebilirdi baba, itiraf et bu şarkı senin şarkın.
Başıma gelebilecek en kötü şeyin geldiği yıllardı işte.
Babama sigara uzatacak kadar büyümüştüm maalesef.
Öylece alıp yaktı.
Unuttun değil mi dedim, manasızca baktı gözlerime.
Şarkı bittikten sonra sessizliği balta gibi böldü ikiye.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta