İlaç kokulu koridorlarda tanıştım ben acıyla.
Gözyaşlarının saklanması gerektiğini,
Yaşatmak için yalan söylendiğini,
Hemşirelerin kahkahaları arasında anladım,
Ateşin yalnızca düştüğü yeri yaktığını.
İlaç kokulu koridorlarda gördüm,
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




duygulu dizeler
Değerli meslektaşım, öncelikle sitemize hoşgeldin. Yazdıkların çok derinden.Bana kısmen yaşadıklarımı ve gelecekte yaşayabileceklerimi hatırlattın. Ancak tüm acılara rağman hayatta kalanlar için yaşamın devam ettiğini de bu koridorlarda öğrenmemiz gerekmez mi?
Yere göğe sığdıramadıklarımızın güzel anılarıyla yetinmekten başka çaremiz yok...
Acını paylaşıyorum
Sevgiyle kal.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta