Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
merhabalar metın ben antalyadan esra.senın sıır yazdıgını bılıyordum ama bukadar guzel oldugunu bılmıyordum.cok duygulandım.hayatında basarılar.
Gönül dostum Metin TOZ, Şiirini çok beğendim. Başın sağolsun. Olayları çok güzel anlatmışsın. Gönlüne sağlık.
Selamlar.
İsmailoğlu Mustafa YILMAZ
Allah rahmet etsin. Mekânı cennet olsun.
Babamı hatırladım gözlerim doldu. Ben gurbetteyken babamı kaybettim, Ateş düştüğü yeri yakarmış. Çok doğru bir atasözü. Selâm inananların üzerine olsun.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta